امکان زندگی در مریخ.
کره زمین از نظر ترکیب بدنه، اندازه و گرانش (جاذبه) سطح با سیاره ناهید(زهره) همانندیهای زیادی دارد اما
مشابهتها با مریخ برای سکونت گزیدن انسانها مناسبتر به نظر میآیند. این مشابهتها عبارتند از:
- روز مریخی بسیار با روز زمینی نزدیک است. یک روز که بر مبنای خورشید محاسب.
- شدهباشد در کره مریخ ۲۴ ساعت و ۳۹ دقیقه و ۳۵٫۳۲۴۴ ثانیه است.
- پهناوری رویه کره مریخ فقط ۲۸٫۴ درصد از مساحت رویه کره زمین کمتر است و مقدار خشکیها زمین
- فقط کمی بیش از سطح مریخ است. شعاع مریخ نصف زمین و جرم آن یکدهم زمین است.
- انحراف محوری مریخ ۲۵٫۱۹ درجه و انحراف محوری زمین ۲۳٫۴۴ درجه است. در نتیجه بهرام هم مانند
- زمین فصل دارد، البته فصلهای مریخ دوبرابر فصول زمین بهدرازا میکشند زیرا هر سال مریخ ۱٫۸۸ برابر
- سال زمین است. قطب شمال مریخ هماینک به سوی صورت فلکیماکیان (دجاجه) اشاره میکند و نه به
- خرس کوچک.
- مریخ جو دارد. با وجود رقیق بودن (۰٫۷ جو زمین) این جو در برابر پرتوافکندنهای خورشیدی و کیهانی
- مقداری حفاظت فراهم میکند. از وجود این جو همچنین میتوان برایت رمزهوایی فضاپیماهای
- واردشونده به مریخ استفاده کرد که این کار پیش از این بارها انجام شدهاست.
- مشاهدات اخیر فضاگردهای ناسا وجود آب در کره بهرام را تائید کردهاست. از قرار معلوم، مریخ مقادیر
- قابل توجهی از تمامی عناصر لازم برای نگهداری از زیست، از نوع زمینیاش، را داراست.
اسکان دادن انسان در کره مریخ (بهرام) دستمایه گمانهزنیها و مطالعات جدی بودهاست
زیرا شرایط سطحی این سیاره و وجود آب در آن باعث شده تا بتوان آن را قابل زیستترین
مکان خارج از کره زمین درمنظومه ی خورشیدی دانست.
کره ماه به عنوان نخستین مکان برای شهرکسازی برونزمینی انسانها پیشنهاد شده اما
ماه دارایاتمسفر نیست در حالی که مریخ با جو رقیقی که دارد امکان بیشتری برای میزبانی از
انسان و دیگر گونههای زیست آلی را فراهم میکند.
هم کره ماه و هم کره بهرام به عنوان سکونتگاههای بالقوه برای انسانها پرهزینه هستند و
مخاطراتی چون فرود در مناطق با جاذبه سنگین، معروف به چاه های گرانشی، را هم در خود
دارند. به این خاطر معدنکاری در سیارک ها نیز به عنوان گزینه دیگری برای گسترش انسان
در محدوده فرازمینی مطرح شدهاند.
